rozmyślania przy krojeniu cebuli

myślenie zubaża – usłyszałem
od pewnej mądrej osoby
więc płaczę wymuszonym
płaczem i metodycznie
obieram warstwę po warstwie
dzielę na równe części pierwsze

wyrosłą na jałowej suchej ziemi
cebulę cenię jakbym sam
nie był w stanie niczego zrodzić
bo myślenie okrawa – pojmuję
łzę mądrej osoby
odartej na ziemi

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s